Geschiedenis van het Park

40 Jaar geleden was er een terrein met recreatie huisjes te koop. De eigenaar Vester de Weerd en z´n vrouw hadden het wel gezien met hun bedrijfje. Ze verhuurde 14 visbootjes op de Waddenzee en het was geweldig druk, want toen werd er nog wat gevangen. Het was alleen een hoop oude rommel overal plankjes overheen geslagen om de boel maar waterdicht te houden……vader en moeder Dekker zagen er wel brood in en samen met HGA Alkmaar gingen ze het proberen. Het was niet makkelijk te werken met de troep die ze hadden overgenomen, maar binnen een jaar werden er 15 nieuwe boten gemaakt waar we 2 jaar geleden afscheid van hebben genomen.

Gevraagd werd of hij het stukje niet aan ons zal willen verkopen en de man dacht na en zei: "Ik heb geen erven en ben al oud, ik wil de grond aan je over doen maar dan wil ik wel de rest van m´n leven een gratis bootje!!" Vader moest lachen en zei: "Al wilt u er elke dag één……"!Toen de verkoop door was ging vader naar de campingeigenaar van "Camping de Wadden" en deelde hem mede dat hij het stuk grond had gekocht en geen overpad meer verleende…..Op dat moment moest de campingeigenaar wel verkopen en konden wij met ruime blik naar de toekomst kijken, want we waren vanaf toen de enige camping op Stroe. Jaren gingen voorbij, er werd riool, water, stroom, paden en straatverlichting aangelegd.

In 1985 was het mooiste jaar, we kregen een nieuwe dijk, dat was de tijd die een heleboel heeft veranderd. Een kleine gezellige grasdijk moest plaats maken voor een op delta hoogte gemaakte logge zeedijk, voor de nieuwe gasten maakte het niet uit maar voor de oudere onder ons was het een hele verandering.
De visvangst was uitmuntend en wie je ook sprak iedereen was hier wel eens geweest, na een jaar van investeren was het natuurlijk de beurt aan die oude hokjes, dat kon niet meer. Er moest wat anders komen, de stacaravan was in opmars en zo moesten er ook hier een aantal komen, de klandizie steeg enorm en al gauw was de camping te klein en borrelde de gedachte om aan de andere kant van de weg een stukje grond te kopen. De boer had daar wel oren naar en binnen de kortste keren was het veldje goed gevuld met de oprukkende kampeerdrift van antieke tentjes tot gezellige ronde caravannetjes zomers was het gezellig druk en 's winters heerlijk rustig. Na een aantal jaren “geskarreld“ te hebben kroop het bloed waar het niet gaan kon en om de camping levensvatbaar te houden was het zinvol om die boer nog maar eens een brok land af te troggelen.
Vader en Moeder Dekker kregen 2 kinderen en die groeiden hier geweldig op, rust en ruimte wat wil je nog meer! Zus zag het niet zitten om de camping over te nemen en is politie agente geworden, iets wat vader graag zag. Zoon moest er aan geloven en ging vol overtuiging het bedrijf in na z´n diensttijd. Die zoon ben ik en ik kan u zeggen het is een leuk beroep maar of ik het altijd zal blijven doen…….? Net als mijn vader ben ik iemand die niet stil kan zitten en ben de hele dag met ons bedrijf bezig. Vader en moeder Dekker hebben de fundering gelegd voor en goed en succesvol bedrijf, zeg ik altijd en wij maken het af. Af is het eigenlijk nooit, er is altijd werk en er komt geen eind aan. Ik ben getrouwd met mijn lieve vouw en hebben inmiddels ook 3 kinderen en zo begint de cyclus weer opnieuw. Na het veel te vroeg overlijden van m´n vader op 60-jarige leeftijd in 1997 werd ik als het waren in het diepe gegooid, waar je overigens veel van leert.
Na het wegvallen van m´n vader was ik 24. Toen moest het hele terrein op geknapt worden, veel achterstallig onderhoud was een feit, het enige wat we konden doen was vanaf onderaan beginnen. Eerst het huis van m´n moeder afgemaakt en in dezelfde winter hebben we het toiletgebouw gerenoveerd. Het najaar daarop is de schuur gesloopt en opnieuw gebouwd en dat voorjaar daarna hebben we de fundering van de nieuwe receptie gelegd. De we die winter daarop hebben afgemaakt, voor de paasdagen was het functioneel klaar. Het stomme was, de rest van de werkzaamheden gingen gewoon door; snoeien van bomen, caravans verplaatsen, nieuwe caravans er op enz. enz.

Na de renovatie van ons eigen huis was de horecagelegenheid aan de beurt. Ons ouderlijk huis nummer 1 werd geheel opnieuw gebouwd en het restaurant en de bar werden uitgebreidt. In 2004 ging de nieuwe bar en restaurant open.

Na 6 jaar praten bij de gemeente hebben zij ons uiteindelijk groen licht gegeven om huisjes te realiseren. Er staan er inmiddels 15 en het is een groot succes geworden.
En U raadt nooit waar we die huisjes nu staan. Op de plek waar ooit mijn ouders zijn begonnen aan hun levenswerk en waar wij verder gaan met onze kijk op de toekomst en wie weet wat onze kinderen weer gaan bedenken………